پلاستیک زیست تخریب پذیر برای حفاظت از محیط زیست و بهداشت

پلاستیک زیست تخریب پذیر به طور کلی نوعی پلاستیک در نظر گرفته می شود که می تواند از طریق تشعشعات خورشیدی یا میکروارگانیسم های خاک به موادی با وزن مولکولی کم تجزیه شود. علاوه بر تجزیه پذیری آن، باید دارای خواصی باشد که پردازش آن آسان باشد و الزامات استفاده را برآورده کند. اثر مضر نور خورشید بر مواد پلیمری اثر ترکیبی نور فرابنفش و اکسیژن است، از این رو به آن تخریب فتو اکسیداتیو می گویند. با در نظر گرفتن پلی اولفین ها به عنوان مثال، فتو اکسیداسیون اغلب باعث شکستن زنجیره یا اتصال عرضی پلیمرها می شود که با تشکیل برخی از گروه های عاملی حاوی اکسیژن مانند کتون ها، اسیدهای کربوکسیلیک، پراکسیدها و الکل ها همراه است. تخریب آن عمدتاً از باقیمانده‌های کاتالیزور در پلیمر و همچنین اثر شروع پراکسیدها و کربونیل‌های وارد شده در طی فرآیند می‌آید.