"زیست تخریب پذیر" و "کمپوست پذیر" در صنعت پلاستیک بسیار مورد استفاده قرار می گیرند، اما آنها اغلب به جای یکدیگر، اشتباه یا گمراه کننده استفاده می شوند - که باعث سردرگمی هر کسی می شود که سعی در خرید پایدار دارد. برای انتخاب واقعاً سازگار با زمین، مهم است که بفهمیم زیست تخریب پذیر و کمپوست پذیر چیست، چه چیزی نیست و تفاوت بین آنها چیست.
زیست تخریب پذیر چیست؟
تعریف زیست تخریب پذیر
زیست تخریب پذیر به هر چیزی گفته می شود که می تواند توسط میکروارگانیسم ها مانند باکتری ها و قارچ ها تجزیه شود و در محیط طبیعی جذب شود. تجزیه زیستی یک فرآیند طبیعی است. با تخریب یک جسم، اجزای اصلی آن به اجزای سادهتری مانند زیست توده، دی اکسید کربن و آب تجزیه میشوند. این فرآیند میتواند با یا بدون اکسیژن اتفاق بیفتد، اما زمانی که اکسیژن وجود دارد زمان کمتری میبرد - درست مانند شکستن انبوهی از برگها در حیاط شما در یک فصل. تجزیه زیستی می تواند از چند روز (ضایعات سبزیجات) تا 500 سال یا بیشتر (کیسه های پلاستیکی) طول بکشد.
زمان مورد نیاز برای تجزیه زیستی
مدت زمان تجزیه زیستی بستگی به ترکیب شیمیایی جسم و نحوه ذخیره آن دارد. متغیرهایی مانند دما، آب، نور و وجود اکسیژن می توانند بر سرعت تخریب تأثیر بگذارند. بیشتر محل های دفن زباله دارای نور، هوا و رطوبت بسیار کمی هستند، بنابراین روند تجزیه زیستی به طور قابل توجهی کند می شود.
پوست سبزیجات، پوسته تخم مرغ، کاغذ و ضایعات باغی همگی به طور مستقیم تجزیه پذیر هستند. هنگامی که دور ریخته می شوند، این اقلام در مدت زمان نسبتاً کوتاهی تجزیه می شوند تا بتوانند در محیط طبیعی جذب شوند. حتی برخی از اقلام تجاری مانند اسکرابر نارگیلی در این دسته قرار می گیرند. در مقابل، موادی مانند استایروفوم، پلاستیک و آلومینیوم اغلب غیرقابل تجزیه در نظر گرفته میشوند زیرا چقدر طول میکشد تا تجزیه شوند.
تعیین اینکه آیا یک شی واقعا زیست تخریب پذیر است می تواند چالش برانگیز باشد، به خصوص هنگامی که در حال ارزیابی اشیایی هستید که معمولاً از مواد زیست تخریب پذیر ساخته نشده اند، مانند قاب گوشی یا کیسه حمل. FTC و گواهیدهندههای شخص ثالث مختلف اقداماتی را برای نظارت بر محصولات برای برچسبگذاری زیست تخریبپذیر انجام دادهاند. بنابراین اگر می خواهید تعیین کنید که آیا چیزی تجزیه پذیر است، بسته بندی را بررسی کنید و دریغ نکنید با ما تماس بگیرید تا بپرسید.
گفته می شود، بیشتر محصولات مصرفی "زیست تخریب پذیر" در واقع از طریق تجزیه زیستی طبیعی در زمین جذب نمی شوند. به منظور تجزیه زیستی، آنها نیاز به مجموعه ای از شرایط خاص دارند که از طریق فرآیند کمپوست سازی ایجاد شود.
کمپوست پذیر چیست؟
تعریف کمپوست پذیر
اصطلاح کمپوست پذیر به محصولات یا موادی اطلاق می شود که تحت شرایط خاص و تحت هدایت انسان قابل تجزیه زیستی هستند. برخلاف تجزیه بیولوژیکی کاملا طبیعی، کمپوست سازی نیاز به دخالت انسان دارد.
در حین کمپوست کردن، میکروارگانیسم ها با کمک انسان، مواد آلی را تجزیه می کنند، که آب، اکسیژن و مواد آلی مورد نیاز برای بهینه سازی شرایط را فراهم می کند. فرآیند کمپوست سازی معمولاً چند ماه یا 1 تا 3 سال طول می کشد. زمان تحت تأثیر متغیرهایی مانند اکسیژن، آب، نور و نوع محیط کمپوست است. دو نوع اصلی کمپوست سازی وجود دارد:
کمپوست خانگی
کمپوست خانگی شامل جمع آوری ضایعات غذا در یک سطل یا توده، مخلوط کردن آنها با زباله های حیاط و تبدیل مخلوط به طور منظم برای تشویق تجزیه آن به مواد آلی اساسی تر است. به همین دلیل، نمیتوانید غذاهایی مانند گوشت، پنیر و ماهی را در یک سطل مسکونی تجزیه کنید -- گرمای کافی در آنجا تولید نمیشود.
کمپوست صنعتی
کمپوست سازی صنعتی که به عنوان کمپوست تجاری یا در مقیاس بزرگ نیز شناخته می شود، فرآیند کمپوست سازی زباله های آلی در مقیاس بسیار بزرگتر از کمپوست خانگی است که معمولاً توسط تاسیسات شهری یا خصوصی مدیریت می شود. این روش برای رسیدگی به حجم زیادی از زباله های آلی از منابع مختلف از جمله خانه ها، رستوران ها، سوپرمارکت ها و عملیات کشاورزی طراحی شده است.
مزایا و معایب پلاستیک های زیست تخریب پذیر و کمپوست پذیر
اگر اخیرا قاب گوشی، لیوان مسافرتی یا کیسه زباله قابل تجزیه زیستی یا کیسه زباله قابل کمپوست خریداری کرده اید، احتمالاً با پلاستیک های زیست تخریب پذیر و کمپوست پذیر مواجه شده اید که به آنها پلاستیک زیستی نیز می گویند. بسیاری از رستوران ها حتی شروع به استفاده از پلاستیک های زیستی برای ظروف بیرون بری، کارد و چنگال و فنجان کرده اند. این اقلام معمولا از موادی مانند نشاسته ذرت، سلولز و سویا ساخته می شوند. هنگامی که به درستی کمپوست شوند، به دی اکسید کربن غیر سمی، زیست توده و آب تجزیه می شوند.
با این حال، صرف اینکه پلاستیک زیست تخریب پذیر یا کمپوست پذیر است به این معنی نیست که تحت هر شرایطی تجزیه می شود یا واقعاً دوستدار محیط زیست است. بنابراین، قبل از خرید بعدی، مزایا و معایب پلاستیک های قابل کمپوست را در نظر بگیرید:
بر خلاف پلاستیک های سنتی مبتنی بر نفت، بیوپلاستیک ها پلاستیک های گیاهی هستند.
ردپای کربن در تولید پلاستیک های زیستی ممکن است کمتر از پلاستیک های سنتی باشد (اما متغیرها و عدم قطعیت های زیادی وجود دارد).
شکستن پلاستیک های زیستی به دماهای بالا نیاز دارد که فقط در تاسیسات کمپوست سازی صنعتی موجود است. در یک توده کمپوست خانگی (یا دفن زباله)، زمان زیادی طول می کشد تا تجزیه شوند.
پلاستیک های زیستی راه حلی برای مشکل پلاستیک های اقیانوسی نیستند زیرا در شرایط دریایی به سرعت تجزیه نمی شوند.
پلاستیک های زیستی را نمی توان با پلاستیک های قابل بازیافت مخلوط کرد. آنها باید در یک جریان متفاوت بازیافت شوند.
انتخاب محصولات زیست تخریب پذیر در مقابل محصولات کمپوست پذیر
اگر می خواهید تأثیر خود را بر محیط زیست کاهش دهید، اقلام قابل کمپوست انتخاب عالی هستند. کمپوست کردن یک مورد به این معنی است که در محل دفن زباله قرار نمی گیرد و اگر در خانه کمپوست می کنید، می توانید از آن ماده آلی برای کمک به رشد باغ خود (یا همسایه خود) استفاده کنید. بهعلاوه، اقلام قابل کمپوست معمولاً بهراحتی برچسبگذاری میشوند، بنابراین میتوانید مطمئن باشید که محصول سازگارتر با محیطزیست را انتخاب میکنید.
استانداردها و علائم گواهینامه رایج عبارتند از:
EN 13432:
ما همیشه در صورت نیاز در خدمت شما هستیم
شاندونگ Tianrenhaihua فناوری زیستی شرکت ٪ 2c Ltd.بیش از 20 سال است که بر روی زمینه محصولات زیست تخریب پذیر تمرکز کرده است، به طور عمیق مواد خام و محصولات زیست تخریب پذیر را با فرمول های فنی پایدار و پرسنل فنی حرفه ای کشت می کند. تولید سالانه 30،{2} تن مواد خام اصلاح شده قابل کمپوست و کیسه های تمام شده به کشورهایی مانند اروپا، کانادا، استرالیا، نیوزیلند، ایالات متحده، بریتانیا، ایتالیا، هلند و محصولات ما فروخته می شود. گذراندن BPI، ABA، TUV OK COMPOST HOME، OK COMPOST INDUSTRIAL و سایر موسسات گواهینامه و گواهینامه اخذ کرده اند.
برای مشاهده بیشتر و دریافت تماس روی عکس کلیک کنید!!
